Дзига Вертовтың бұл фильмі — қала фонға емес, монтаж логикасының біртұтас ырғағына жинақталған тірі ағзаға айналатын киноавангардтың негізгі фильмдерінің бірі. 

1928-1929 жылдары Киевте, Мәскеуде және Одессада түсірілген фильм зауыттар мен трамвайлардан бастап, перзентханалар мен демалыс орындарына дейін қамтитын қала өмірінің күнделікті тұрмысының әртүрлі қабаттарын қаузап, кеңестік қалалардың динамикалық картасын жасайды. Аталған қалалардың мыңдаған тұрғыны дәстүрлі мағынадағы актерге емес, үздіксіз қала қозғалысының элементіне айналады. Жұмысшылар, спортшылар, демалушылар, трамвайдағы жолаушылардың бәрі тұтас өмір ағынына біріккен. Камера қаланың күнделікті өмірін үздіксіз образдар ағынына біріктіріп, аталған қозғалысты таспалайды. 

Сондай-ақ фильмде анық рефлексия бар: онда түсірілім процесі де, сонымен қатар оның өндірісімен байланысты фигуралар — оператор Михаил Кауфман мен монтажер Елизавета Свилова да көрсетілген. Олардың қатысуы мен жұмысы туындының кинематографиялық болмысының ажырамас бөлігіне айналады. «Кинокөз» шындықты айғақтап қана қоймай, оны құрастырады, солайша, картинаны көру актісі туралы толғанысқа айналдыратын бейнеге қалай жинақталатынын көрсетеді. 

Фильм кинотілдегі радикалды экспериментке айналып, кинематографтың дамуына түбегейлі ықпал етті. 

‍